Follow us      
  
สุขกับสิ่งท้าทาย ชื่นชมกับความสำเร็จของคุณ




 

ผมจำเหตุการณ์หนึ่งเมื่อผมยังเด็กได้ไม่มีวันลืม ครอบครัวของผมเป็นเกษตรกร ครั้งหนึ่งคุณพ่อของผมทำงานอยู่ในฟาร์มวัวนมแห่งหนึ่ง แถบที่เราอาศัยในอเมริกานั้น ทุกปี แต่ละเมืองหรือแต่ละชุมชนจะจัดงานออกร้านประจำปีช่วงที่อากาศกำลังจะเริ่มหนาว ในงานนี้มักมีอะไรสนุกๆให้ทำ ให้ดู และให้ขี่ด้วย เมื่อยังเด็ก พวกเราชอบงานประจำปีนี้มาก และเนื่องจากที่เราอยู่เป็นชนบท กิจกรรมหลายอย่างจึงเกี่ยวข้องกับชีวิตในฟาร์ม และความเป็นอยู่อย่างชนบท หนึ่งในนั้นคือประกวดว่าใครจะมีแม่วัวที่สวยงามที่สุด

เนื่องจากเราอยู่ในฟาร์มวัวนม ผมจึงมีแม่วัว จริงๆ แล้วผมมีแม่วัวหลายตัว แม้ว่าผมอายุแค่ 12 ปีเท่านั้น ผมก็ได้ตัดสินใจเข้าร่วมการประกวดด้วย ดังนั้นผมจึงเลือกแม่วัวสาวรุ่นตัวหนึ่ง แล้วก็ฝึกวิธีเดินให้มัน วิธียืนทรงตัวอย่างสง่าต่อหน้าคณะกรรมการ และผมก็อาบน้ำให้มัน และต้องมั่นใจว่ามันสะอาดมากๆ และไม่นานเวลาแห่งงานออกร้านประจำปีก็มาถึง

ในวันงาน ทุกอย่างเหมือนจะไปได้สวย ผมพาวัวไปที่บริเวณงานหนึ่งวันก่อนที่งาน จะเริ่ม ผมถึงกับนอนอยู่ข้างๆ มัน เพื่อเราจะพร้อมสำหรับการแข่งขัน ผมตื่นเต้นเอามากๆ

เมื่อการประกวดเริ่มต้นขึ้น เขาก็เรียกให้เอาวัวไปโชว์ ให้คณะกรรมการดู ผมรู้สึกภาคภูมิใจในวัวของผม มันสูงกว่าวัวตัวอื่นนิดหน่อยและดูสุขภาพดีกว่า ผมรู้แน่แก่ใจว่ามันจะต้องชนะแน่ แต่ในขณะอยู่ระหว่างการตัดสินนั้นเอง หนึ่งในคณะกรรมการมองเข้าไปในหูของมัน แล้วก็เริ่มวิจารณ์ผม เขาบอกว่าหูของมันสกปรก

นี่เป็นข่าวใหม่สำหรับผม ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าผมจะต้องทำความสะอาดในหูของมันด้วย ผมอับอายมาก นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ทำอะไรกล้าหาญอย่างนั้น คำพูดของกรรมการคนนั้นทำร้ายผมอย่างมาก จนถึงวันนี้ผมยังจดจำความรู้สึกอับอายอย่างแย่มากๆ นั้นได้อยู่ ตั้งแต่เวลานั้น ณ ที่ตรงนั้น ผมตัดสินใจจะไม่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นอีกเป็นอันขาด ไม่ว่าจะทำอะไร ผมจะต้องทำอย่างสมบูรณ์แบบ สมบูรณ์แบบเท่านั้น

คุณจะเห็นได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมีผลกระทบใหญ่หลวงเพียงไรต่อเด็กผู้ชายอ่อนเยาว์คนหนึ่ง หลายๆ ปีเลยที่ผมระลึกถึงวันนั้นเมื่อไรก็จะรู้สึกอับอายขึ้นมาอีกเมื่อนั้น ผมเคยเป็นอย่างนั้นจริงๆ แต่ตอนนี้ไม่เป็นอย่างนั้น อีกแล้ว เดี๋ยวนี้เมื่อผมมองย้อนไปที่เหตุการณ์นั้น แทนที่จะรู้สึกอับอาย ผมกลับรู้สึก ภาคภูมิใจในตัวเอง ผมไม่ได้เฉลิมฉลองที่ตนเองต้องอับอายขายหน้า ไปหมด แต่ผมเฉลิมฉลองที่ผมกล้ามากพอที่จะลอง กล้ามากพอที่จะเข้าร่วมการประกวดครั้งนั้น

บุคลิกลักษณะเช่นนั้นมีประโยชน์ต่อผมตลอดหลายปีมานี้ ผมมักเต็มใจที่จะเสี่ยง เพื่อทำบางสิ่งบางที่อาจจะให้ผลลัพธ์แย่มาก สำหรับผมแล้วความเสี่ยงนั้นคุ้มค่าเสมอ

มาถึงตอนนี้ผมอยากจะให้คุณทำอะไรบางอย่างซึ่งจะช่วยคุณ ผมอยากจะขอให้คุณนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์บางอย่างที่มีผลลบต่อคุณ อาจเป็นความล้มเหลวในชีวิต ผมอยากจะให้คุณทำบางสิ่งซึ่งผมเคยทำมาแล้ว ผมกำหนดนิยามของ “ความสำเร็จ” เสียใหม่ กล่าวอีกอย่างหนึ่งคือ ผมได้กำหนดมาตรฐานของผมเอง หลังจากที่ผมโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว มีบางครั้ง ผมบอกกับตัวเองว่า “ผมประสบความสำเร็จเนื่องจากผมได้พยายาม ผมประสบความสำเร็จเนื่องจากผมได้ทำบางสิ่งที่ผมเคยคิดว่าทำไม่ได้ ผมไม่ได้รับรางวัลจากวันที่เลวร้ายนั้น แต่ตอนนี้ผมยิ้มได้เมื่อพูดถึง เรื่องนี้

ตอนนี้ผมอยากเล่นกอล์ฟ ผมไม่ได้เป็นนักกอล์ฟ ที่เก่ง บางครั้งผมก็ตีลูกเข้าป่าหรือตีลูกตกน้ำ ผมไม่เคยได้สิ่งที่คนอื่นจะเรียกว่าแต้มดีเลย แต่ผมสนุกกับการเล่นกอล์ฟ สำหรับผมแล้ว ความสนุกสนานในการเล่นกอล์ฟไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องได้คะแนนดีที่สุด ผมประสบความสำเร็จก็เพราะผมพยายามจะทำให้ดีกว่าเมื่อเล่นครั้งที่แล้ว ผมประสบความสำเร็จก็เพราะผมได้ใช้เวลาสนุกกับเพื่อนๆ ถ้าหากผมต้องยึดอยู่กับการได้คะแนนดี ล่ะก็ ผมก็แทบจะไม่ประสบความสำเร็จเอาเลย

เอาล่ะ คุณหลักแหลมพอที่จะคิดล่วงหน้าข้อความที่อ่าน คุณได้คิดใคร่ครวญเรื่องที่คุณเพิ่งจะได้อ่านไปและ คุณอยากจะถามผมว่า “ความคิดของคุณไม่ถูกต้องเสมอไปใช่ไหม?” ผมต้องขอตอบตามจริงว่า ความคิดนี้ไม่ถูกต้องเสมอไป บางครั้งมาตรฐานของเราอาจจะต่ำเกินไป บางครั้งเราก็ไม่ได้ตั้งเป้าไว้สูงพอ ขอให้ผมยกตัวอย่างสักเรื่องหนึ่ง

ส่วนใหญ่ เราทำไม่ถูกเมื่อเราไม่ได้พยายามมากพอ หรือไม่ได้พูดความจริง เราอาจพูดว่า ผมได้พยายามอย่างหนักแล้ว ถ้าเราทำเช่นนั้นจริงก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเรากำหนดนิยามความสำเร็จใหม่เพื่อแก้ตัวง่ายๆ ที่ไม่ได้พยายามให้เต็มที่ นั่นก็ไม่ถูกต้อง การแก้ตัวเช่นนี้อาจจะ แย่จริงๆ เมื่อเราเป็นส่วนหนึ่งของทีมแล้วหาทางแก้ตัวเกี่ยวกับการทำงานของเราในทีม ถ้าหากคุณต้องหลอกตัวเองหรือคนอื่นเมื่อเล่นตามกติกาของตัวเอง คุณก็จะละเมิดเกียรติของผู้อื่น

อีกตัวอย่างหนึ่งคือเมื่อเรากำหนดนิยามกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมใหม่ เราอาจจะเข้าใจว่าทำไมคนที่หิวจึงต้องขโมยอาหารไปเลี้ยงลูกๆ แต่เรายังคงเรียกการขโมยว่า เป็นสิ่งผิดอยู่ดี

คนเราควรได้รับการอภัย ถ้าเขาได้ทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว คนเราควรจะมีความสุข เมื่อได้ทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว นี่แหละคือ ความสำเร็จ ขอให้ชื่นชมกับมันครับ

บทความโดย Dr.Ned Stewart แปลโดย นานาพร

 



ข่าวสารและบทความดีๆจาก : http://thaipsychiatry.wordpress.com/

 
pageview  767111    
สำนักงานพัฒนาระบบข้อมูลข่าวสารสุขภาพ Health Information System Development Office (HISO)
ห้อง A3 ชั้น 3 อาคาร 4Plus Buiding เลขที่ 56/22-24 ซอยงามวงศ์วาน 4 ต.บางเขน อ.เมือง จ.นนทบุรี 11000
Tel : 02-5892490-2 Fax : 02-5892493 www.healthinfo.in.th
 
© Health Information System Development Office (HISO) . All Rights Reserved